قولى يا حضرت.. ايه احساسك لما تركب المترو وانت قاعد او واقف فى امان الله وتلاقى حد اتطوع من تلقاء نفسه كده، وابتدا يلقى على مسامعك الكريمة - ومسامع كل اللى فى العربية طبعا - درس دين.. حاجة زى فضل "الذكر" مثلا او "صفات الجنة" . انت ممكن تكون مسلم او مسيحي او مش واخد فى بالك، ممكن تكون بتقرا فى كتاب او بتقرا لك كلمتين من ملخص عشان هتروح تدلقهم فى الامتحان او بتفكر فى موضوع مهم، او حتى عندك صداع، او يمكن هلكان طول اليوم فى الشغل ومشتاق لقدر ما من الهدوء. او حتى صوت فلان ده صوت رنان ومزعج وبيوجعلك طبلة ودانك
بلاش يا حضرت، طيب احساسك ايه وانت راكب ميكروباص، والمفروض انك خلاص هتطلع ع الطريق الزراعى وتلزق عنيك فى اللون الاخضر او تحط راسك على مسند الكرسى وتغمض عنيك وتيار الهوا من فتحة الشباك البسيطة اللى جمبك ملطف الجو حواليك، واذا بعمو السواق يرزعك شريط بتاع العنب العنب، او البلح البلح، او عذاب القبر، او فتنة النساء
بلاش يا حضرت، طيب احساسك ايه وانت راكب ميكروباص، والمفروض انك خلاص هتطلع ع الطريق الزراعى وتلزق عنيك فى اللون الاخضر او تحط راسك على مسند الكرسى وتغمض عنيك وتيار الهوا من فتحة الشباك البسيطة اللى جمبك ملطف الجو حواليك، واذا بعمو السواق يرزعك شريط بتاع العنب العنب، او البلح البلح، او عذاب القبر، او فتنة النساء
يا عالم.. يا هو.. دقيقة سكوت لله
